كنيد . حضرت فرمود : به خدا سوگند كه آن دو ، گروهى را نصرانى و عدّه‌يى را يهودى و ديگرى را مجوسى كردند ( و آنها را به شرك و ارتداد سوق دادند ) ، خداوند گناهان آن دو را نيامرزد ! عرض كردم : قربانت شوم ! باز هم در مورد آن دو سخن بگوى ، فرمود : سه گروهند كه خداوند نظر رحمت خود را از آنان دريغ مىدارد ، و آنها را ( از آلودگى گناهانشان ) پاك نمىسازد ، و عذابى هولناك براى اين سه گروه مقرر شده است . پرسيدم : آنان كيانند ؟ فرمود : مردى كه به ناحقّ ادّعاى امامت كند ، و ديگرى آن كه بر امام و رهبر راستين خلق ( ائمهء معصومين عليهم السّلام ) طعنه زند ( و از پيروى او سرپيچى نمايد ) ، و سومى كسى است كه براى اين دو بهره‌اى از اسلام قائل باشد ( و گمان كند كه مسلمانند ) . راوى مىگويد كه : از محضر آن حضرت درخواست كردم كه باز هم در مورد آن دو بيشتر توضيح دهند ، فرمود : اى اسحاق ! فرقى نمىكند كه من آيهء محكمى از كتاب خدا را نابود كنم ، يا نبوّت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را منكر شوم ، يا وجود خدا را انكار كنم ، يا اينكه خود را به ناحق در امر امامت و رهبرى بر على بن ابى طالب عليه السّلام مقدّم بدارم و از او پيشى گيرم ! . راوى مىگويد : باز هم از حضرت درخواست كردم كه مسأله را بيشتر روشن كنند ، حضرت به من فرمود : اى اسحاق ! در دوزخ ، درّه‌اى وجود دارد كه آن را « سقر » مىنامند ، و از زمانى كه خداوند آن را آفريده است تاكنون نفس نكشيده ، و اگر خداوند فرمان دهد كه به اندازهء سر سوزنى نفس بكشد آنچه را كه در روى زمين است به كام آتش فرو خواهد برد ، و براستى كه دوزخيان از حرارت سوزان و بوى